''Διακυβέρνηση που λειτουργεί συγκεντρωτικά με συντηρητικές πολιτικές'' - Άρθρο στην Εφημερίδα ΠΑΡΟΝ

on .

Οι πρώτες σοβαρές ρωγμές στη διακυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. έκαναν την εμφάνισή τους, μεγαλώνουν καθημερινά και πολλαπλασιάζονται. Δεν είναι τυχαίο ότι παρά τον ασφυκτικό επικοινωνιακό έλεγχο και τη καταθλιπτική συμπαράταξη παραδοσιακών συντηρητικών και όψιμων εκσυγχρονιστών ήδη άρχισε δειλά – δειλά να ασκείται κριτική για λάθη, ατολμίας ή παραλείψεις ακόμη και στα φιλοκυβερνητικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το περιβόητο πια «σύνθημα διακυβέρνησης του Μαξίμου» που στο όνομα του επιτελικού κράτους συγκέντρωσε μερικές εκατοντάδες υπαλλήλους, κατά κανόνα μετακλητούς, αδυνατεί να ανταποκριθεί στα τεράστια προβλήματα που βιώνει αυτό τον καιρό ο τόπος. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα αντιμετώπισης της πανδημίας και επανεκκίνησης της οικονομίας.

Συνέντευξη στη Κυριακάτικη εφημερίδα ΜΠΑΜ

on .

Η ύφεση θα κλείσει στο 9% και αν έχουμε lockdown και το Δεκέμβριο στο 11%. Τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στην οικονομία και κυρίως στους πολίτες;

Δυστυχώς και με το τρέχον lockdown η ύφεση θα είναι διψήφια. Οι εξελίξεις ανατρέπουν προτού καν οριστικοποιηθεί το προσχέδιο Προϋπολογισμού που και με ανεδαφική αισιοδοξία έφερε η Κυβέρνηση. Η θρυλούμενη και προσδοκώμενη επανεκκίνηση της οικονομίας γίνεται ανεδαφική καθώς δεν υπάρχει ίχνος σχεδιασμού και προγράμματος απορρόφησης των διαθέσιμων πόρων. Μόνο γενικόλογες διακηρύξεις, αποσπασματικές προτάσεις και ταξικές επιλογές και ένα κράτος που κοιτάζει μόνο τους έχοντες και τα «δικά μας παιδιά». Οι προοπτικές είναι δυσοίωνες. Με την υγειονομική κρίση επανακάμπτει πλησίστια η οικονομική κι αυτή θα την πληρώσουν δυστυχώς οι μονίμως χρεωμένοι. Οι μη έχοντες και κατέχοντες. Αλλά κυρίως θα τη πληρώσει η χώρα που μάταια θα οραματίζεται τη πολυπόθητη επανεκκίνηση της οικονομίας.

''Το Τέλος της Εποχής των Τεράτων και το Χρέος μας'' - Άρθρο στην Εφημερίδα Των Συντακτών

on .

Η ιστορική απόφαση του Δικαστηρίου για την οριστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής σηματοδοτεί κατά κάποιο τρόπο το τέλος της εποχής των τεράτων. Βάζει στο πολιτικό περιθώριο την αναβίωση ολοκληρωτικών ιδεών που ναρκοθετούν τη Δημοκρατία και δηλητηριάζουν την κοινωνική ζωή του τόπου.

Από το τέλος της δεκαετίας του ’90, ξεκινώντας από το ΠΑΣΟΚ, όλα σχεδόν τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου διαπίστωναν το τέλος του ιστορικού κύκλου της Μεταπολίτευσης. Δυστυχώς το μεταδικτακτορικό πολιτικό σύστημα για πολλά χρόνια μετά δεν κατάφερε να υπερβεί τις παθογένειες του παρά τις διαρκείς διακηρύξεις περί νέας εποχής αλλαγής και ανανέωσης.

''Το εγχείρημα είναι βιώσιμο τώρα πιο πολύ από χτες'' - Άρθρο στα ΝΕΑ

on .

Διαβάζοντας το άρθρο του Χρ. Χωμενίδη στο capital.gr για το ότι σήμερα μπορεί με εντελώς νέους όρους και προϋποθέσεις να σημάνει ξανά «Ώρα ΠΑΣΟΚ», καταλαβαίνει κανείς ότι αντανακλά ολοένα και περισσότερο ένα ευρέως κοινό αίσθημα του προοδευτικού κόσμου της χώρας. Του πολίτη που μετά την αποκαθήλωση του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως μετά την αποτυχημένη και ηττημένη μετεξέλιξη του αντιλαμβάνεται το κενό. Ένα αίσθημα που ξεκίνησε από ένα υπόκωφο ψίθυρο για να μετατρέπεται σιγά – σιγά σε βουητό, το οποίο δεν απορρέει μόνο από τη νοσταλγία μιας εποχής ευημερίας, ούτε από το μετα-μοντέρνο αίτημα μιας νέας γενιάς. Απορρέει από τη βαθιά συναίσθηση της ιστορικής διαδρομής του χώρου.

Άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

on .

ΜΠΟΡΟΥΜΕ…

Δυο αιώνες από την Παλιγγενεσία και δυο δεκαετίες από την ένταξη στην ΟΝΕ και το ευρώ, η Ελλάδα βρίσκεται στα αχαρτογράφητα νερά μιας τρικυμίας. Η εξωτερική απειλή χτυπά κόκκινο. Το μεταναστευτικό – προσφυγικό παροξύνεται. Η πανδημία επανεμφανίζεται απειλητική για την ίδια μας την επιβίωση. Η ύφεση εξελίσσεται ανεξέλεγκτα και η οικονομική κρίση θολώνει εκ νέου τον ορίζοντα. Η χώρα είναι αναγκασμένη να συμβιώσει για μακρύ ιστορικό χρόνο με αυτά τα προβλήματα που αλληλοπλέκονται και ανατροφοδοτούνται, αναζητά τη ρότα της και επείγεται να εξοπλιστεί με σύγχρονη πυξίδα. Είναι ακριβώς η στιγμή που πρέπει να συστηθούμε ξανά ως έθνος, ως κοινωνία.

''ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΝΕΑ ΥΛΙΚΑ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΟΡΑΜΑΤΑ'' Άρθρο στα ΝΕΑ

on .

Του Κώστα Σκανδαλίδη

Μας έχει γίνει συνήθεια πια εδώ και 46 χρόνια κάθε χρόνο να θυμόμαστε, να μιλούμε, να γράφουμε για την «3η Σεπτέμβρη». Και κάθε χρόνο κάτι έχει να μας πει, όχι ιστορώντας το χθες αλλά διεκτραγωδώντας το σήμερα. Δεν σας κάνει εντύπωση; Κι άλλα κόμματα ιδρύθηκαν ή ξεκινούσαν την ίδια εποχή, την εποχή της Μεταπολίτευσης. Κανείς δε θυμάται, δε γιορτάζει, δε μνημονεύει τη γενέθλια μέρα τους.

Αυτό συμβαίνει γιατί η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι μόνο τα γενέθλια ενός Κινήματος που έμελλε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας σ’ αυτόν τον τόπο. Δεν είναι μόνο μια επαναστατική για τα δεδομένα εκείνης της εποχής εθνική επαγγελία, μια διακήρυξη – ντοκουμέντο. Δεν είναι μόνο όσα σχετίζονται με το χθες. Είναι διαρκής οδηγός, παρακαταθήκη αξιών και στόχων.

΄΄Μετέωρα, λειψά και αναποτελεσματικά τα βήματα της Κυβέρνησης για την πανδημία΄΄ - Συνέντευξη στην εφημερίδα των Συντακτών

on .

Βρίσκετε διαφορές -και ποιες είναι αυτές- στη διαχείριση της πρώτης φάσης της πανδημίας από την κυβέρνηση σε σχέση με το εξελισσόμενο δεύτερο κύμα του κορονοϊού στη χώρα μας; Πιστεύετε ότι υπάρχει σχέδιο για την προστασία της κοινωνίας και πιο ειδικά για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς, ενόψει έναρξης της σχολικής χρονιάς;


Αυτή τη φορά η Κυβέρνηση βρίσκεται σε πλήρη αμηχανία. Ανάμεσα στην ανάγκη νέων δραστικών μέτρων και στους κινδύνους ενός lock down στην οικονομία, το βήμα της είναι μετέωρο, λειψό και αναποτελεσματικό. Ακολουθεί πολιτική

Ομιλία Κώστα Σκανδαλίδη στην ολομέλεια της Βουλής για τη συμφωνία με Αίγυπτο και Ιταλία

on .

Δεν έχω καμία διάθεση, σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, να θριαμβολογήσω για τις επιτυχίες μας ή να κατακεραυνώσω την Κυβέρνηση για τις αποτυχίες. Δεν διεκδικώ την ταμπέλα του «μαξιμαλιστή» ή του «ρεαλιστή», του «υπερεθνικιστή» ή του ενδοτικού που όλα τα βλέπει άσπρο-μαύρο και που συντηρεί ανεύθυνα στην πράξη έναν εθνικό διχασμό

''ΑΡΑΓΕΣ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ'' - Άρθρο στα ΝΕΑ

on .

Προτού ακόμη καταλαγιάσουν οι θριαμβικές αναλύσεις για την «ιστορική συμφωνία» με την Αίγυπτο και την διεθνή απομόνωση της Τουρκίας, ο Ερντογάν προχώρησε σε ένα ακόμη βήμα αμφισβητώντας έμπρακτα κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας. Η αναγνώριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την «επίσημη γραμμή» των ΗΠΑ της παραβατικής πρακτικής και οι ρηματικές διακοινώσεις και φραστικές εκκλήσεις προς την Άγκυρα κάτω από την απαράδεκτη «ουδετερότητα» του ΝΑΤΟ δεν φάνηκαν ικανές να την αποτρέψουν. Είναι επαρκής για τα εθνικά μας συμφέροντα ο στόχος να «συρθεί» με κάθε μέσο η Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έστω και χωρίς προκαθορισμένους όρους και με μόνο γνώμονα τη μελλοντική παραπομπή στη Χάγη;

”Η Ιστορία μας δείχνει το δρόμο” – Άρθρο στα ΝΕΑ του Σαββάτου.

on .

Ο Αλ. Τσίπρας εξακολουθεί να αγρεύει στο χώρο της Κεντροαριστεράς ως νέος Ανδρέας και ο ΣΥΡΙΖΑ ως συνεχιστής και κληρονόμος της δημοκρατικής παράταξης. Ξεχνά, όμως, θελητά ή αθέλητα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε σε κάποια ιστορική στιγμή οργής, αγανάκτησης και τυφλής διεκδίκησης φοβισμένων και απελπισμένων που οδηγούνται στο όριο της κοινωνικής σύγκρουσης και της εμφυλιοπολεμικής διαμάχης όπως ο ΣΥΡΙΖΑ το 2010-2012. Ούτε ως μετεξέλιξη

Ομιλια Κώστα Σκανδαλίδη εισηγητή στην Ολομέλεια της Βουλης 17/7/2020 με θέμα: Συζήτηση επίκαιρης Επερώτησης της Προέδρου κας. Φωτεινής Γεννηματά και των Βουλευτών της Κ.Ο. του Κινήματος Αλλαγής προς τους υπουργούς Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Ερ

on .

Θέλω να κάνω μερικές γενικές παρατηρήσεις που έχουν σχέση με τον στόχο της επερώτησης.

Το νόημα της επερώτησης ήταν να έρθει εδώ η Κυβέρνηση και για τους τέσσερις βασικούς τομείς που συγκροτούν την οικονομία -την ανάπτυξη, τον τουρισμό και τον αγροτικό τομέα- να μας πει για τα μέτρα που έχει πάρει, αλλά και για αυτά που πρόκειται να πάρει. Η ανταπόκριση ήταν πολύ συγκεκριμένη για τα άμεσα μέτρα που πήρατε και για αυτά που

«Οπερέτα η εμφάνιση Τσίπρα ως Ανδρέα, ιστορική ύβρις η σύγκριση με το ‘89» - Συνέντευξη στον Ελεύθερο Τύπο

on .

Ο κ. Τσίπρας καταγγέλλει «νέο ‘89». Πολλοί λένε ότι προσπαθεί να εμφανιστεί ως ο Ανδρέας Παπανδρέου του σήμερα. Εσείς τι λέτε;

Το να εμφανιστεί ως Ανδρέας ο Αλ. Τσίπρας όπως γνωρίζουμε όλοι το επιχειρεί εδώ και πολύ καιρό. Νομίζω ότι αποτελεί κοινή συνείδηση ότι πρόκειται για απόπειρα οπερετική. Καμία σχέση δεν έχει ούτε ο ίδιος με τον Ανδρέα ούτε το κόμμα του