Άρθρο στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»

Καθοδόν προς την κάλπη, ζαλισμένοι από το θόρυβο των προεκλογικών υποσχέσεων, αντιπαραθέσεων και διαξιφισμών, οι πολίτες συναισθάνονται τη βουή των επερχόμενων γεγονότων. Ξέρουν ότι η επόμενη μέρα θα σημαδέψει τη χώρα, το πολιτικό σύστημα, τη ζωή μας με αλλαγές, ανατροπές και ανακατατάξεις. Ένα είναι βέβαιο. Τίποτε δεν θα μείνει στάσιμο. Η θα ανοίξει νέος δρόμος και θα πάμε μπροστά ή θα ξεθεμελιώσουμε ότι απέμεινε και ότι κερδήθηκε στο δρόμο της επιστροφής.
Το σταυρόλεξο που πρέπει να λύσει η νέα Κυβέρνηση είναι δυσεπίλυτο. Πως μπορεί να γίνει αναθεώρηση της μνημονιακής συνταγής και να τεθεί τέρμα στη μακρά περίοδο λιτότητας και ύφεσης, χωρίς να τεθούν σε κίνδυνο τα επιτεύγματα της δημοσιονομικής προσαρμογής, χωρίς να εκτροχιαστεί η Ελλάδα από το ευρωπαϊκό τρένο;

Νομίζω ότι και ο τελευταίος πολίτης αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύνατο να λύσει το πρόβλημα μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ. Όχι μόνο γιατί θα στηρίζεται στο ένα τρίτο του εκλογικού συστήματος , αλλά και γιατί δεν έχουν στρατηγική και πρόταση αξιόπιστη.

Η ΝΔ αδυνατεί να αναθεωρήσει τις πολιτικές του μνημονίου. Είναι προσηλωμένη σε μια πολιτική που δανείστηκε από το ΠΑΣΟΚ και που στην εσωτερική της διαχείριση απέτυχε να την εφαρμόσει. Παράλληλα δεν έχει διατυπώσει την παραμικρή πρόταση για μια άλλη πολιτική αντζέντα. Ωστόσο ο κ. Σαμαράς δεν εγκαταλείπει το ρητορικό μεταρρυθμιστικό του οίστρο, όταν το κόμμα του εξόχως αντιμεταρρυθμιστικό τον απορρίπτει μετά βδελυγμία. Είναι ο δεξιός λαϊκισμός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απειλεί να διαγράψει με μιας μνημόνια, εφαρμοστικούς νόμους, χρέος, να καταργήσει ουσιαστικά διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες της χώρας με την ελαφρότητα της κιμωλίας και του μαυροπίνακα. Πατώντας την επείγουσα ανάγκη για αλλαγή πολιτικής υπόσχεται τα πάντα με τη μορφή ανεξόφλητης επιταγής. Είναι ο «αριστερός» λαϊκισμός που απειλεί με περιπέτειες τη χώρα. Με το δεξιό δεν αλλάζουν τα μνημόνια, με τον αριστερό λαϊκισμό εκτροχιάζεται η χώρα.

Το ΠΑΣΟΚ απέναντι στις μίζερες αυτοδυναμίες των δυο λαϊκισμών προτείνει στρατηγική εθνικής ενότητας, προοδευτική Κυβέρνηση συνεργασίας με ευρεία λαϊκή νομιμοποίηση και αξιόμαχη ομάδα διαπραγμάτευσης που θα εκφράζει την καθολική απαίτηση του λαού για αλλαγές στην μνημονιακή συνταγή. Και προγραμματικά τεκμηριώνει τον εναλλακτικό προοδευτικό δρόμο. Ένα δρόμο που ξεχρεώνει σταδιακά και με ασφάλεια τη χώρα δίνοντας τη μάχη σταθερά και αποφασιστικά μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Και που στο εσωτερικό μέτωπο αποκαθιστά συνθήκες γρήγορης ανάπτυξης, αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης.