Συνέντευξη στο Έθνος της Κυριακής

on .

Κύριε Σκανδαλίδη, ως έμπειρος πολιτικός πόσες χιλιάδες μέλη θα προσέλθουν, πιστεύετε, σήμερα στις κάλπες του ΚΙΝΑΛ για να εξασφαλίσουν την εκπροσώπησή τους στο Συνέδριο;

Υπάρχει μια πρώτη ένδειξη που άφοβα θα μπορούσε κανείς να τη θεωρήσει απόδειξη. Κατέθεσαν υποψηφιότητα για σύνεδροι 4.700 μέλη κατά 1.000 και πλέον περισσότερα από το Συνέδριο που ακολούθησε την εκλογή του προπερασμένου Νοεμβρίου. Αυτό από μόνο του διασφαλίζει συμμετοχή σήμερα αριθμού που ξεπερνά κατά πολύ τις 120.000. Και, βέβαια, μιλάμε για μέλη.

Και τι σημαίνει αυτό κατά τη γνώμη σας;

Πολύ απλά η δυναμική που εμφανίστηκε τότε μπορεί συγκυριακά να γνώρισε μια κάποια κάμψη, επανέρχεται τώρα με ακόμη μεγαλύτερη ορμή. Και αυτό θεωρώ πως είναι απότοκος όλων των τελευταίων εξελίξεων.

Το Συνέδριο θα κριθεί πετυχημένο αν;

Οι στόχοι είναι τρεις. Ο πρώτος να δώσουμε το λόγο και την απόφαση στη βάση της παράταξης τους συνιδρυτές του Κινήματος Αλλαγής έστω και με καθυστέρηση. Ο δεύτερος να επικυρώσει τη στρατηγική μας, την αυτόνομη πορεία μας, την ενότητα και τη μάχιμη παρουσία όλου του δυναμικού μας. Και ο τρίτος στη βάση αυτής της πολιτικής να εκλεγούν δημοκρατικά όλα τα όργανα από τη βάση ως τα κεντρικά ώστε με ενιαία δομή και πλήρη διάταξη δυνάμεων να πορευτούμε στη μάχη των εκλογών.

Πως σχολιάζετε το γεγονός ότι μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου Συνεδρίου αποχώρησε το Ποτάμι και η ΔΗΜΑΡ;

Η καθυστέρηση που μόλις ανέφερα προέκυψε ακριβώς από το ότι στο όνομα του πολυκομματικού φορέα, όπως παραδέχτηκε και η Φώφη Γεννηματά, έγιναν αναγκαστικά συμβιβασμοί και διευθετήσεις κορυφής που προς το παρόν μας αποξένωσαν σ’ ένα βαθμό από τη βάση μας.

Στην τελική ευθεία προς τις εκλογές τα κόμματα παίρνουν θέση μάχης. Τι διακυβεύεται για εσάς;

Η ίδια η τύχη της χώρας. Η αίσθηση αδιεξόδου που υπάρχει παντού. Η έκθεση της Κομισιόν ήρθε να ταράξει τα νερά της κυβερνητικής αυταρέσκειας και της φενάκης ότι αφήσαμε πίσω μας την εποχή των μνημονίων και των ελέγχων. Η ανάγκη να υπάρξει πολιτική ανατροπή και πραγματική προοδευτική διακυβέρνηση. Γιατί ούτε η παλινόρθωση της Δεξιάς, ούτε η συνέχιση του αριστερού λαϊκισμού αποτελούν λύση.

Για προοδευτική κυβέρνηση μιλά και ο Πρωθυπουργός και απευθύνει προσκλητήριο στις προοδευτικές δυνάμεις για συμπαράταξη…

Εκ των υστέρων και μπροστά στο φάσμα της βέβαιης ήττας θυμήθηκε τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο και την Κεντροαριστερά. Κι αφού ακόμη και τώρα σε ακροδεξιές δυνάμεις στηρίζει την ευκαιριακή κοινοβουλευτική του πλειοψηφία. Του διαφεύγει, όμως, ότι τα λαϊκομετωπικά-σχήματα, με τις υπογραφές και τις «γέφυρες» έχουν ιστορικά και οριστικά ξεπεραστεί.

Είναι πολιτικά ορθή η στάση να ρίχνετε κάθε γέφυρα συνεννόησης με τα άλλα κόμματα;

Την πολιτική της εθνικής συνεννόησης και της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης την υπηρετήσαμε και την υπηρετούμε με συνέπεια από την αρχή. Την αρνήθηκε ενώ είχε την ευκαιρία τρεις τουλάχιστον φορές ο Α. Τσίπρας και οδηγεί τη χώρα με την ανοχή ή και τη στήριξη του κ. Μητσοτάκη σε διχαστικό και πολωτικό κλίμα στις εκλογές. Πάλι εμείς εγκαλούμαστε γιατί ρίχνουμε κάθε γέφυρα συνεννόησης και όχι αυτοί που στήνουν «γέφυρες» χωρίς θεμέλια και έρμα για να εισβάλλουν στο χώρο μας; Όχι μόνο δεν είναι δίκαιο είναι και ανιστόρητο.

Ο κ. Ανδρουλάκης δηλώνει ότι το ΚΙΝΑΛ πρέπει να κάνει διάλογο για κυβερνητική συνεργασία στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων και εφόσον το κόμμα σας λάβει ισχυρή εντολή- αλλιώς να μείνει στην αντιπολίτευση. Σωστά;

Δεν το λέει μόνο ο Ν. Ανδρουλάκης. Το λέμε όλοι όσοι δίνουμε μάχη για την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κινήματος Αλλαγής. Στόχος μας είναι να βάλουμε εμείς του κανόνες των μετεκλογικών εξελίξεων. Κι αυτό προϋποθέτει νίκη στις εκλογές. Αν ο λαός δε μας εμπιστευτεί, ας κυβερνήσει ο Α.Τσίπρας με τον Κ.Μητσοτάκη. Εξ άλλου αυτή τη συμβουλή δεν έδωσε ο Πρωθυπουργός για το καλό της Ευρώπης στο SPD να κυβερνήσει με τη Μέρκελ; Όμως, δεν θα χρειαστεί τον διαβεβαιώνω γι΄αυτό.

Υπάρχει αλήθεια κόμμα που θα μπορούσατε να ανταλλάξετε απόψεις;

Εδώ που φτάσαμε οι εξελίξεις είναι απλές. Ο λαός αποφασίζει να μην βγει αυτοδύναμη η ΝΔ και να χάσει ταυτόχρονα η ομάδα που κυβερνά με τρόπο καταχρηστικό και χωρίς ουσιαστική νομιμοποίηση τη χώρα. Και εμείς είμαστε εδώ μετά τις εκλογές όχι μόνο να συζητήσουμε με τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες ανεξάρτητα από το κόμμα που ψήφισαν αλλά και να πρωτοστατήσουμε για την προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας.

Πότε «βλέπετε» εκλογές;

Προφανώς όποτε το αποφασίσει ο Πρωθυπουργός. Μετρά, ξαναμετρά τις δημοσκοπήσεις, ήρθε και η έκθεση της κομισιόν, τα δίνει όλα στις παροχές, προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο για το Μάϊο, σκέφτονται και συζητούν και τον Οκτώβριο. Κάποια στιγμή από τις δυο ημερομηνίες η ζυγαριά θα δείξει πότε θα θεωρήσει ότι τον συμφέρει καλύτερα.

Σταυρός ή λίστα στις ευρωεκλογές.

Από τις αρχές και τη στάση μου πιστεύω ότι όσο το πολιτικό σύστημα αρνείται να αντιμετωπίσει και να κατοχυρώσει συνταγματικά και νομοθετικά την εσωκομματική δημοκρατία, τις προκριματικές εκλογές, τον έλεγχο και τη διαφάνεια καθώς και τις ίσες ευκαιρίες προβολής και ανάδειξης του πολιτικού δυναμικού δεν μπορούμε να μιλάμε για λίστα. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη να διανύσουμε. Αν αφαιρέσουμε και από τους πολίτες αυτή τη δυνατότητα θα κατέβουμε κι άλλο τη σκάλα της παρακμής.

Ένας φεύγει, 1000 έρχονται, λέει η κυρία Γεννηματά. Αδιάφορες φυγόκεντρες δυνάμεις δηλαδή;

Ποτέ δεν είναι αδιάφορες οι φυγόκεντρες δυνάμεις. Ασφαλώς η Φ. Γεννηματά εννοεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση και τις εξελίξεις που ακολούθησαν, καθώς και την απόφαση του Α. Τσίπρα να στήνει γέφυρες και να αναζητά πρόθυμους με συναλλαγή και αλισβερίσι η βάση της παράταξης συσπειρώνεται δυναμικά και αντιστέκεται στο ρεσάλτο. Μάλλον δώρο μας έκανε με την επιλογή του. Δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα η φράση της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής.