''Δημοκρατία κ Ευημερία οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος'' - Άρθρο στα Νέα

Την Τετάρτη συνέρχεται η Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο των υποκλοπών και το Σάββατο ο Πρωθυπουργός ανεβαίνει στη ΔΕΘ να εγκαινιάσει και επίσημα την καθ ΄αυτό προεκλογική περίοδο. Στις αποσκευές του μεταφέρει την απόφασή του να παρακάμψει το τεράστιο θέμα δημοκρατίας και διαφάνειας μεταθέτοντας την πολιτική ατζέντα στις οικονομικές και αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας και στις « νέες παροχές» ανακούφισης των χειμαζόμενων ευάλωτων στρωμάτων. Θεωρεί προφανώς ότι είναι εύκολη η παράκαμψη λόγω των τελευταίων δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν την κοινή γνώμη να ενδιαφέρεται περισσότερο για τις συνθήκες διαβίωσης.

Μετά το θέατρο σκιών στην συζήτηση των αρχηγών στη Βουλή και στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας έχει εμπεδωθεί πλέον η αίσθηση ότι με κανένα τρόπο δεν πρόκειται η Κυβέρνηση να αφήσει να χυθεί φως στην υπόθεση του Νίκου Ανδρουλάκη. Κρυμμένη πεισματικά πίσω από το «απόρρητο» καταργεί ουσιαστικά το Σύνταγμα. Ακυρώνει στην πράξη τις κατοχυρωμένες αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ και της Επιτροπής της Βουλής, αρνείται να προσκόμισει οποιοδήποτε στοιχείο και αναδεικνύει την ΕΥΠ ως αυτόνομη υπερεξουσία ως «κράτος εν κράτει». Περιφρονεί κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών των  εντεταλμένων για την διαφάνεια και την αλήθεια.

Για πρώτη φορά από τότε που ανέλαβε την εξουσία ο Πρωθυπουργός είναι τόσο τραυματισμένος, απομονωμένος και έκθετος. Τραυματισμένος ιδεολογικά καθώς η εικόνα του φιλελεύθερου ηγέτη αμαυρώθηκε από πρακτικές καταπάτησης ατομικών δικαιωμάτων, εργαλειοποίησης δημοκρατικών θεσμών και παραβίασης των εγγυήσεων του κράτους δικαίου. Απομονωμένος πολιτικά με σύσσωμη την αντιπολίτευση απέναντι του, αλλά κι από μεγάλο μέρος της ίδιας της παράταξης του και των φιλικών του μέσων. Έκθετος στα μάτια ξένων κέντρων που αποφασίζουν για την οικονομία μας, σε μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης και στους ίδιους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για την ποιότητα της δημοκρατίας μας.

Είναι χαρακτηριστική η θέση του στο Υπουργικό Συμβούλιο όπου αποδοκίμασε ο ίδιος το επιτελικό του κράτος. Αναγνώρισε ότι δεν λάμβανε μέχρι τώρα υπ’ όψη του τους Υπουργούς. Κινδυνολόγησε ανεπίτρεπτα για ξένα συμφέροντα που απεργάζονται την αποσταθεροποίηση του. Απώλεσε την αίσθηση της αυτάρκειας που τον συνόδευε έως τώρα.

Όμως, η τακτική του «στρουθοκαμηλισμού» δεν έχει προοπτική. Με τις πράξεις της η Κυβέρνηση ανέβασε σε πρωτεύουσα θέση στην προεκλογική ατζέντα το πρόβλημα της Δημοκρατίας. Πλάι και ισότιμα με τα εθνικά, την οικονομία, το κοινωνικό κράτος, το σπιράλ των κρίσεων (ενέργεια – πανδημία – κλιματική αλλαγή). Είναι αδιανόητο να θέτεις σε αντιπαράθεση την δημοκρατία και τα δικαιώματα με την προοπτική της ευημερίας των πολιτών και την πορεία της χώρας. Δημοκρατία και Ευημερία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που αφορά το σήμερα και το αύριο. Γιατί ο τρόπος που κυβερνάται ο τόπος είναι αλληλένδετος με την ικανότητα του να ξεπερνά τις κρίσεις και τα αδιέξοδα. Και  επιπλέον αν αυτός ο τρόπος είναι αντιδημοκρατικός, αυταρχικός και συγκεντρωτικός προφανώς είναι συνυφασμένος με την εξυπηρέτηση κατεστημένων συμφερόντων. Άρα αδυνατεί να ασκήσει πραγματικά φιλολαϊκή πολιτική. Ούτε η Ν.Δ. που εκφράζει το αδιέξοδο σήμερα, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ που εκφράζει το οριστικά ξεπερασμένο χθες μπορούν να εγγυηθούν το αύριο και τα γνήσια λαϊκά συμφέροντα.

Το ΠΑΣΟΚ 48 χρόνια μετά την ίδρυση του βρίσκεται ξανά στο δρόμο της επιστροφής και της αναγέννησης. Γιατί στο ίδιο το DNA του συνδέει συνεκτικά την δημοκρατία και τους θεσμούς της με την ανάπτυξη και την ευημερία. Και ιδεολογικά και αξιακά και κυρίως προγραμματικά και πολιτικά. Ο χρόνος θα δείξει.