''Το ΠΑΣΟΚ απέναντι στο αδιέξοδο αναπτυξιακό μοντέλο''- Άρθρο Κώστα Σκανδαλίδη στο ΠΑΡΟΝ

Με εναρκτήριο λάκτισμα τη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός και όλος ο κυβερνητικός μηχανισμός εγκαινίασε ουσιαστικά την τελική φάση μιας πολύμηνης προεκλογικής περιόδου. Με έμφαση στις παροχές και τη μεγάλη δημοσιονομική επέκταση επιχειρούν να εμφανίσουν ένα success story με βάση το σλόγκαν: «Η οικονομική κρίση και τα προβλήματα είναι εισαγόμενα, όμως, η Κυβέρνηση διασφάλισε συνθήκες ευημερίας στον ελληνικό λαό». Με αφορμή την κατάθεση του προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2023 ο Υπουργός Οικονομικών προέβη σε μια προεκλογική διακήρυξη για το σύνολο της οικονομίας που κατά τη γνώμη του πιστοποιεί του λόγου το αληθές.

Ποια είναι, όμως, η πραγματικότητα; Ας δούμε τους ισχυρισμούς της Κυβέρνησης και το αν υπήρχε εναλλακτική πολιτική πάνω στα βαριά μεγέθη του success story

Πρώτα απ’ όλα στο καυτό θέμα της ακρίβειας. Αφού οι τιμές ανέβηκαν στα ύψη, αφού ο καλπάζων πληθωρισμός ροκανίζει τα εισοδήματα, αφού οι μεγαλοεισαγωγείς και οι μεγαλέμποροι αισχροκερδούν για ένα ολόκληρο χρόνο, η Κυβέρνηση ανακάλυψε το «καλάθι του νοικοκυριού». Και άρχισε ατελείωτη συζήτηση ποια προϊόντα, ποιων εταιριών, πως τα ξεχωρίζεις και κυρίως πως το ελέγχεις απέναντι στην κερδοσκοπία. Πάλι πεδίο λαμπρό να αποθησαυρίσουν οι επιτήδειοι κέρδη σε βάρος του καταναλωτή. Υπήρχε άλλος δρόμος; Ασφαλώς και μάλιστα δομικός και σίγουρος. Η μείωση του ΦΠΑ στα βασικά καταναλωτικά αγαθά που καλύπτει όλη τη διατροφική αλυσίδα και ελέγχεται απ’ ευθείας και σε καθημερινή βάση όπως το πρότεινε το ΠΑΣΟΚ από την αρχή.

Το κόστος της ενέργειας και οι τιμές των καυσίμων. Ποιος ωφελείται από τη διαρκή διελκυστίνδα μήνα προς μήνα διαμόρφωσης των τιμών που συνοδεύονται από κρατικές επιδοτήσεις, δηλαδή δισεκατομμύρια από τους όρους των πολιτών; Οι εταιρίες και οι πάροχοι που διαμορφώνουν αυθαίρετα τις τιμές. Κι όμως… Αν από την αρχή και για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα έμπαινε πλαφόν στη λιανική τιμή η αλυσίδα της κερδοσκοπίας θα έσπαγε, θα συμπιεζόταν προς τα κάτω. Και πάλι δομική λύση κι όχι «βλέποντας και κάνοντας. Αν αυτό συνδυαζόταν με την μείωση του φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα και το πλαφόν στη kwh θα μπορούσαν να συγκρατηθούν οι τιμές και οι λογαριασμοί της ενέργειας.

Σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις η φτώχεια στην Ελλάδα ακουμπά το 20%. Και η Κυβέρνηση επάιρεται για την ασήμαντη αύξηση του κατώτατου μισθού και τη μείωση της ανεργίας που παραμένει η μεγαλύτερη στην Ευρώπη. Αντί να επαναφέρει τον κατώτατο μισθό αυξάνοντας τον δραστικά και συνδέοντας τον με την άνοδο του τιμάριθμου. Αντί να απαλλάξει τα κατώτατα εισοδήματα από τους δυσβάσταχτους φόρους. Αντί να επαναφέρει ένα ΕΚΑΣ στους εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους της πείνας. Αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται δραματικά. Δεν είναι μόνο τα ποσοστά της φτώχειας. Είναι ότι οι φτωχοί φτωχαίνουν καθημερινά.

Επαίρεται η Κυβέρνηση για την ανάπτυξη και καταφεύγει στο επιχείρημα για θεαματική αύξηση στις εξαγωγές και τις επενδύσεις. Αποσιωπά ότι το εμπορικό ισοζύγιο είναι ελλειμματικό και συνεχώς διευρύνεται. Αποσιωπά ότι την αύξηση των επενδύσεων προκαλούν κυρίως το ξεπούλημα κυριολεκτικά των ελληνικών επιχειρήσεων και η αύξηση της κατανάλωσης. Αποσιωπά το ότι οι περιβόητες παροχές παχαίνουν τα πορτοφόλια των αρεστών και τον προνομιούχων. Και οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης πάνε σε λίγο «φιλικά» στην Κυβέρνηση χέρια. Και το κυριότερο παραμένει το αδιέξοδο αναπτυξιακό μοντέλο. Το ΠΑΣΟΚ προτείνει άλλες προτεραιότητες στην κατανομή των πόρων, άλλες διαφανείς διαδικασίες στη διαχείριση τους, άλλη ισορροπία που να ευνοεί τους μικρομεσαίους και το αγροδιατροφικό μοντέλο.

Ποιος κατά συνέπεια έχει προτάσεις ουσιαστικά φιλολαϊκές που εκπορεύονται από την αίσθηση αποτελεσματικότητας, διαφάνειας, αλλά και κυρίως κοινωνικής δικαιοσύνης και ποιος κάνει τους αριθμούς να φαίνονται πλούσιοι και τη ζωή των πολιτών να φτωχαίνει συνεχώς; Αυτή είναι η διαφορά. Κατά τ άλλα μας κατηγορούν διαρκώς και μας εγκαλούν αν έχουμε ταυτότητα και πρόγραμμα. «Αιδώς Αργείοι!».