Συνέντευξη στο περιοδικο «Πολιτικός και Οικονομικός ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ» στο δημοσιογράφο Μιχάλη Κωτσάκο.

on .

Λίγο πριν από τα εγκαίνια της ΔΕΘ και το κλίμα είναι έντονα προεκλογικό.

Πιστεύετε ότι θα οδηγηθούμε νωρίτερα στις κάλπες από τον Μάρτιο, όπου

είναι και η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας;

 

Πιστεύει κανείς ότι στο αδιέξοδο που βιώνει εδώ και τόσο καιρό ο

Πρωθυπουργός μπορεί να πάρει τόσο εύκολα τις αποφάσεις του; Ο κ. Καραμανλής πορεύεται όμηρος. Όμηρος συμφερόντων. Όμηρος του κ. Καρατζαφέρη. Όμηρος του

οικονομικού αδιεξόδου και της κρίσης που εν πολλοις ο ίδιος προκάλεσε με την πολιτική του. Όμηρος των χειρισμών του στο θέμα της SIEMENS. Και προσφάτως όμηρος της εύθραυστης κοινοβουλευτικής του πλειοψηφίας και του κ. Μανώλη. Όσο αργούν οι εκλογές τόσο χειρότερες θα είναι οι συνθήκες εκκίνησης για τη χώρα και τη νέα κυβέρνηση της. Γι΄ αυτό επιμένουμε εκλογές τώρα.

Σας ανησυχεί το γεγονός, ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να σας

μεταφέρει την ευθύνη για την μη εκλογή του νέου Προέδρου

της Δημοκρατίας;

Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά τα συνταγματικά θέσμια θα γίνει με όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Γιατί να με ανησυχεί. Απλώς θα γίνει μετά τις εκλογές σε ότι μας αφορά. Η προσπάθεια της Ν.Δ να αξιοποιήσει κομματικά μια από τις δυο ερμηνείες ενός άρθρου του Συντάγματος είναι προφανής. Όμως θα μείνει έωλη. Προέχει το εθνικό συμφέρον. Και σε συνθήκες εθνικής κρίσης οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, ηθικής που βρίσκεται η χώρα για κάθε προοδευτική δύναμη η συνταγματική επιταγή επιβάλλει αλλαγή ρότας. Κι αυτό μόνο μετά από εθνικές εκλογές μπορεί να συντελεστεί.

Η διαμορφωμένη οικονομική κατάσταση στη χώρα είναι ιδιαίτερα

άσχημη. Οι πολίτες το νιώθουν στην καθημερινότητα τους. Πως

μπορεί κι αν μπορεί το ΠΑΣΟΚ να βελτιώσει την οικονομική

καθημερινότητα των πολιτών;

Το ΠΑΣΟΚ ερχόμενο στην Κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει και να λύσει

τρεις κρίσιμους γρίφους. Ο πρώτος αφορά την αναπτυξιακή επανεκκίνηση

της χώρας σε συνθήκες οικονομικής κρίσης με δεδομένη την αναγκαιότητα μιας δίκαιης κατανομής των βαρών της εξόδου απ΄ αυτή αλλά και τη στοιχειώδη αναδιανομή του πλούτου που θα δώσει στα λαϊκά στρώματα τη δυνατότητα να αναθερμάνει την αγορά και τη λειτουργία της. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν επαναπροσδιοριστεί η σχέση κράτους και αγοράς, δεν επανακαθοριστούν οι ρόλοι τους, δεν χτυπηθούν στη ρίζα τους η κερδοσκοπία, η παραοικονομία και ο παρασιτισμός, δεν εμπεδωθούν κανόνες για όλους που θα αναβαθμίσουν την αξιοπιστία του κράτους. Και ο τρίτος γρίφος είναι μια πραγματικά νέα διακυβέρνηση. Όχι όπως αυτή που επαγγέλθηκε και ουδέποτε πίστεψε η Ν.Δ. Με άλλον αέρα από την πρώτη μέρα. Αέρα διαφάνειας, νοικοκυροσύνης, αξιοκρατίας, αποκέντρωσης, συλλογικής προσπάθειας. Η αρχή είναι πάντα «το ήμισυ του παντός».


Είναι σε θέση το ΠΑΣΟΚ να διαχειριστεί σε περίπτωση νίκης του

στις επόμενες εθνικές εκλογές τα τρέχοντα καυτά ζητήματα, όπως η

οικονομία, το ασφαλιστικό, η παιδεία, η καθημερινότητα των

πολιτών; Έχει τη δυνατότητα το ΠΑΣΟΚ να κρατήσει την «καυτή

πατάτα» τώρα που η κυβέρνηση δείχνει ότι αδυνατεί;

Είναι εύλογο το ερώτημα. Πως σε συνθήκες αρνητικού ρυθμού ανάπτυξης,

υπέρογκου δανεισμού που προεξοφλεί και τον επόμενο χρόνο, τεράστιου

δημόσιου χρέους, αγοράς καθηλωμένης και «φεσωμένης» και κράτους παράλυτου και γραφειοκρατικού θα μπορέσει ν νέα Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει αυτά τα καυτά ζτητήματα. Νομίζω ότι το ΠΑΣΟΚ έχει δώσει το στίγμα του, επεξεργάζεται τις θέσεις του και παρουσιάζει την επι μέρους πολιτική του. Όλα αυτά αυτή την εποχή θα συντεθούν σε ένα δυναμικό, αποφασιστικό και καίριο σχέδιο ανασύνταξης και σωτηρίας της χώρας. Σε όσους αμφιβάλλουν για τη δυνατότητα μας ή μεμψιμοιρούν υπάρχει το παράδειγμα του ’81 ή καλύτερα του 1993. Αντιστρέψαμε την πραγματικότητα και θέσαμε τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.


Ποια οικονομικά μέτρα είναι αναγκαία να ληφθούν άμεσα όχι μόνο

για την μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, αλλά για τους

πολίτες, οι οποίοι στενάζουν; Πως μπορεί να τονωθεί η αγορά;

Πρώτο, με δυναμική εκστρατεία στα ευρωπαικά και διεθνή όργανα να επαναδιαπραγματευτούν με το χρέος και το δανεισμό για να εξοικονομηθούν πόροι. Δεύτερο, με δεδομένο το σπάταλο και αντιπαραγωγικό κράτος να εξοικονομηθούν πόροι που σήμερα οδηγούνται κερδοσκοπικά στις τσέπες των λίγων και εκλεκτών και παρασιτικά τροφοδοτούν την παραοικονομία. Τρίτο, να αναδιαρθρωθούν στόχοι και προτεραιότητες στο ΕΣΠΑ και να αξιοποιηθούν με ταχύτατες διαδικασίες οι λιμνάζοντες σήμερα πόροι. Και βεβαίως, στο πλαίσιο της αντοχής της οικονομίας η αναγκαία φορολογική μεταρρύθμιση που θα τονώσει την αγοραστική δύναμη των ασθενέστερων τάξεων και στρωμάτων.